Иҗат рубрикасы буенча яңалыклар

• 01 апрель 2026

  Эчүче ир белән яшәү, кыйналу, тол калу — бер хатынның тормыш тарихы

  Мин – тол хатын. Ирем моннан 15 ел элек вафат булды. Дөресен әйтәм, ул эчеп үлде. Эчкән кеше белән ничек яшәүләрен үз башыннан кичергәннән генә белә. Ләкин язмыштан узмыш юк. Әтиләре эчкәч, балаларның да нервылары какшады...

  
• 31 март 2026

  Килен буларак, икейөзле кайнанам белән ничек мөнәсәбәт корырга? (киңәш кирәк)

  Минем ирем – гаиләдәге олы бала. Энесе Рәзил дә өйләнгән. Хәзер мин килендәшем Гөлнара белән аралашмыйм, хәтта күрешкәч исәнләшмибез дә. Шулай килеп чыкты инде, озын һәм күңелсез тарих бу. Кайнанам белән мөнәсәбәтләребез һәрчак әйбәт иде. Әле ирем белән өйләнешкәнче үк, кайнанам миңа карата ачык йөзле, дустанә булды. Ә Гөлнара кайната-кайнанама шундук ошамады...

  
• 29 март 2026

  Хыянәттән соң гаиләне саклап буламы? 12 еллык тормыш тәҗрибәсе

  Иремә хыянәтне беркайчан да гафу итмәс идем. Ә менә үзем башка ир-егет белән елга якын очрашып йөрдем.

  
• 27 март 2026

  Чит кешеләр (киңәш кирәк)

  Мәктәпне көч-хәлгә тәмамладым, әмма имтиханнарда хәлем начарланды, аздан гына аңымны җуймый калдым. Чыгарылыш кичәсенә бармадым, аттестатны болай гына барып алдым. Чөнки... авырлы икәнемне белә идем инде. Егетем миннән бераз зуррак иде, ул мине бала турында беркемгә дә әйтмәскә күндерде һәм мәхәббәт җимешебездән котылыр өчен акча бирде...

  
• 24 март 2026

  Хатын акчасы уртак (тормыштан)

  Гаилә тормышының ярты елыннан соң Тәнзилә кинәт кенә аларның бары тик аның хезмәт хакына гына яшәүләрен, ә Солтанның үзенекен ни өчендер гаилә бюджетына кертергә ашыкмавын аңлап алды. Кызык әле бу...

  
• 23 март 2026

  Бала яратмыйм (язмыш)

  Тормышта планнар гына түгел, уйлар да, хәтта карашлар да үзгәрә икән. Безгә бала кирәкми, үзебез өчен генә яшәячәкбез дип өйләнештеләр алар. Дөресрәге, Азалия шулай уйлаган иде...

  
• 22 март 2026

  «Бергә яшәгән 10 ел заяга узган кебек» (киңәш кирәк)

  Ул төнне ул беренче мәртәбә өйдә кунмады. Дөрес, шалтыратты анысы. «Илдар, мине көтмә, яме. Безгә күпмедер вакыт аерым яшәп торырга кирәк. Соңыннан әйбәтләп сөйләшербез. Сөмбел синең белән торыр инде, яме?» – диде. Һәм шуның белән – шул! Бергә яшәгән 10 ел заяга узган кебек тоелды...

  
• 21 март 2026

  Кайгы уртаклашу (хикәя)

  Нигәдер әтисенең дә, үзенең дә тамагыннан ризык үтмәде. Кыз тәмам тыелгысыз сулкылдау коллыгында калды. Бик авыр иде аңа. Үзен дөньяның бердәнбер ятиме дип хис итте. Әтисен озаткач кына бу интернатның ятим балаларныкы икәнен белде... Ә әтисе кызын урнаштыруга яшь әни алып кайтты. «Әтиемә дә кирәкмәгәч, мин кемгә кирәк?» дигән яман уй укуын төгәлләп шәһәргә күченгәч тә кызның йөрәгеннән китмәде...

  
• 21 март 2026

  Кайда син, малай?! Син бүген безгә шундый кирәк (редакциягә килгән хат)

  Бу хәл Ленинградта, 80нче еллар уртасында булды. Автобуста барабыз. Минем ян яктагы утыргычта алты яшьләр тирәсендә бер малай дулана. Әнисе битараф, улына игътибар итмичә, тәрәзәгә карап баруын белә. Ә бала аның үзенә каравын теләп, җиңеннән тарта да тарта. Тәрәзәнең теге ягында агачлар агыла, яңгыр сибәли, бөтен җир соры, ә нишлисең, Ленинград!

  
• 20 март 2026

  «Син икән бит ул үтерүче. Газиз баласын үтерүче» (хикәя)

  – Әни, нәрсә булды? – диде Зилә. Аннан нидер исенә төшереп: “Булат күренмәдеме анда? Нигәдер килми. Инде өч көн бит балалар туганга. Телефоны да дәшми? – дип өстәде. Әни кеше җавап көтеп текәлгән Зиләнең күзләренә карап: – Килмәс инде бүтән синең Булатың, кызым. Көтмә син аны, – диде. – Ничек инде көтмә?! Ә балалар?.. Балаларны да күрергә килмимени?! – дип сәерсенде Зилә. – Үлде синең Булатың, кызым. Абзарыгызга кереп асылынган. Бүген үзебезнең татар авылына җирләдек. Урыны җәннәттә булсын инде бәгыремнең, – дип өзгәләнде ана...

  
• 19 март 2026

  Шәһәр карчыгы (тормыштан)

  Төннәрен үз бүлмәсендә елап чыга Мәйсәрә. Авылына, үзенең өенә кайтасы, Нурдидә күршесе белән рәхәтләнеп капка төбендә сөйләшеп утырасы килә. Бәхетенә, ярый әле өен сатып алучы булмады. Күршесенең йорты сатылмаганга Нурдидә бик сөенде инде...

  
• 19 март 2026

  Шәмсия Җиһангирова: «Хатын-кыз ул көчсез булуы белән көчле»

  Хәтерлисезме, «баскан җирдән ут чыгара безнең кызлар дисеннәр» дип җырлыйлар иде. Чыннан да бар бит андый гүзәл затлар. Шуларның берсе – танылган шагыйрә, прозаик, журналист, Татарстанның атказанган сәнгать эшлеклесе, күпсанлы премияләр лауреаты, Мөслим кызы Шәмсия Җиһангирова.

  
• 18 март 2026

  Мәхәббәтме, бәйлелекме? (редакциягә килгән хат)

  Без еш кына мәхәббәт белән бәйлелекне бутыйбыз. Мин дә шундыйлар арасында. Дөресрәге, унсигез яшьләремә кадәр шундый идем. Өч ел тирәсе бер егет белән дуслар булдык, тыгыз аралаша идек. Хәтта диңгезгә ял итәргә дә бергә барган булды, гел бергә кая да булса йөрдек, вакытны бергә уздырдык. Тик...

  
• 17 март 2026

  «Балачак хатирәсе бүләк иткән әтигә гомерем буе чиксез рәхмәтле булдым» (редакциягә килгән хат)

  Минем өчен иң матур ел фасылы – яз, үләннәр яшәрә, агачлар яфрак яра, беренче чәчәкләр күренә башлаган апрель ахыры – май башы. Ә балачакта яз башын – җир уяна һәм беренче кояш нурларыннан җылына башлаган чакны ярата идем.

  
• 15 март 2026

  Бәхет байлыкта түгел (редакциягә килгән хат)

  Уйларым мине утыз сигез ел артка, ерак Амур өлкәсендәге хәрби шәһәрчеккә алып китте. Тыйнак кына туебыз һәм иң беренче уртак торагыбыз – биш квадрат метрлы бүлмәбез искә төште. Ул чакта ирем кече лейтенант званиесендә һәм погоннарындагы ике кечкенә йолдызчыкны бик горурлык белән йөртә иде. Аның беренче хезмәт хакы алгач, миңа бүләккә «Птичье молоко» конфеты һәм аэродромнан ерак түгел җыеп алынган кыр чәчәкләре алып кайткан көнен бүген дә хәтердә. Алар минем тормышымның матур мизгелләре. Аннары без...