Иҗат рубрикасы буенча яңалыклар

• 30 август 2025

  Зур һәм кечкенә йөрәк турында (гыйбрәтле язма)

  Ике кеше яшәгән. Асылда, алар бер-берсеннән әллә ни аерылмаган, тик берсе бик зур, ә икенчесе – бик кечкенә булган. Һәм тагын, Зур Кешенең йөрәге шулкадәр бәләкәй булган ки, аның ничек тибүен ул бөтенләй диярлек үзе дә сизми икән. Ә Бәләкәй Кешенең йөрәге шундый зур булган, аның арык һәм тар күкрәгенә көчкә-көчкә сыешкан.

  
• 29 август 2025

  Балачак яралары

  Рәзинә балачагы турында еш уйлана. Энесе белән тәмугта яшәсәләр дә, ул башкаларга, бик оста итеп, «идеаль тормышта яшим» дип күрсәтә белә иде. Рәзинә әйбәт укый икән, димәк, бу – әнисенең тырышлыгы. Чөнки, «икеле» алса, үзен җәза көткәнен бик әйбәт белә иде кыз. Әнисе суккан эз калмаслык итеп, оста кыйный иде аны, «әни кыйный» дисәң дә, барыбер беркем ышанмас иде...

  
• 28 август 2025

  Бакчалы да булды, ирле дә

  Аларның бик матур дачалары бар иде. Бакча йорты гына түгел иде ул, чын йорт кебек. Равил абый анда ниләр генә эшләп бетермәгән иде?! Бер елны балалар белән әниләргә кайткач, Гөлназ белән аларның бакчаларына барып, бассейнда коенган идек. Яз көне бу! Равил абый ул бассейнны павильон эчендә ясаган, электр белән җылытыла торган итеп. Галия апа мәрхүм булгач, Равил абый ике ел бакчага үзе генә йөрде әле. Аннан Гөлназга: «Әниегез булмагач, бер яме юк, сатам бакчаны, хәл иттем инде», – дигән...

  
• 27 август 2025

  Үз улым булса да, күрә алмыйм (тормыштан)

  Узган атнада Диләрә (исемнәрне үзгәртеп бирәм) елап шалтырата. Без аның белән күрше подъездларда яшәдек. Балачактан бергә уйнап үстек, бергә укыдык. “Кредит алырга булыш әле, акчам җитеп бетми, теге хайванга берәр бүлмә алып булмасмы”, – ди. Хайван дигәне ике ел элек армиядә хезмәт итеп кайткан улы Динар...

  
• 27 август 2025

  Сеңлемне күралмыйм! (редакциягә килгән хат)

  Газета битләрендә басылган хатларны укыйм да, уфтанып куям, йөрәк тә сыкрап ала. Балаларга төрле караш темасы безнең гаиләдә дә бар. Кызымның кызлары икесе ике әтидән. Нишләтәсең, беренче ире белән тормышы барып чыкмады. Юньсез иде, дип әйтергә дә телем бармый, чөнки андый түгел иде. Яманламыйм да, ул да кеше баласы. Нәрсәләредер килешмәде инде, язмагандыр, ди­мәк. Өч ел яшәделәр дә...

  
• 26 август 2025

  Әнисе нинди – кызы шундый?! (тормыштан)

  Туйга бер ай вакыт бар иде әле. Мәскәүдән уллары шалтыратты Разиягә. Булачак киленнең әниләре килә икән, Илдар да үзенекеләрне чакырган. Заманча итеп, балалар ике як әти-әниләрен ресторанга чакырасы икән. Ресторанга барырга матур киемнәрен алып, күршеләрем башкалага юл тотты. Әйләнеп кайтканда алар инде башка төрле иде. – Туй булмаячак, шулай хәл иттек, – диде Разия, бер очрашканда...

  
• 26 август 2025

  Балыктамы икән гаеп? (редакциягә килгән хат)

  Ир белән хатын мөнәсәбәтләрендә иң мөһиме нәрсә? Әйе, әлбәттә, бер-береңне хөрмәт итү, икенче яртыңа уңайлырак, рәхәтрәк, тәмлерәк булсын дип тырышу. Менә шулар ярату нигезе булып тора. Мин моңа кадәр болай да бик күп нәрсәләргә күземне йомарга тырышып яшәдем. Ирем (инде хәзер «бывший») бар нәрсәгә, бар кешегә караганда да күбрәк үзен яратты...

  
• 25 август 2025

  Рәхмәтсез килен

  Аның ап-ак күлмәк кигән Нәфкате көн саен эштән өенә ашыгып кайта. Әминәгә хәтта исеме белән дә эндәшми, «кадерлем» дә «кояшым» дип кенә тора. Бәхетле, җитеш тормышта яшәде Әминә. Әмма тормышта гел ак полоса гына булмый икән шул. Көннәрдән бер көнне Әминәне коточкыч хәбәр аяктан екты...

  
• 24 август 2025

  Яхшылык үзеңә кайтачак (гыйбрәтле язма)

  Әппитит булмаса һәм ризык тамактан үтмәсә – кемне дә булса ашатыгыз. Күңелсезлек һәм сагыш басса – кемне дә булса шатландырыгыз. Сезгә беркем дә булышмаганда – үзегез кемгә дә булса ярдәм итегез.

  
• 23 август 2025

  Ир сайлаганда алсу күзлегегезне салыгыз, кызлар! (редакциягә килгән хат)

  Быел мин бик зур йөктән котылдым. Хатын-кыз түзә-түзә дә, җитди адымга бара ул, егетләр. Менә шул. Гашыйк баштан йөргән егетеңнең нинди булуын күрмисең бит ул. Җитешсезлекләрен башкалар әйтсә-күрсәтсә дә тыңламыйсың да, ишетмисең дә. «Завидуй молча» дип, эчеңнән генә телеңне күрсәтәсең дә, сөйгәнеңнең кочагына ныграк сыенасың. «Аңа кияүгә чыгарга уйламыйсыңдыр бит, тормыш алып бара торган түгел ул, кара кызый!» – дип миңа да әйтүчеләр булмады түгел. Ии, колак саласыңмени андыйларга?!

  
• 23 август 2025

  Үзеңә кебек эшләргә кирәк (гыйбрәтле язма)

  Бер прораб яшәгән. Гомере буе йортлар төзегән, тик картайган һәм лаеклы ялга китәргә карар кылган. – Мин китәм, – дигән ул җитәкчесенә. – Пенсиягә китәм. Карчыгым белән оныклар карыйм. Хуҗага аның белән хушлашырга жәл булган һәм ул аңарга: –Тыңла әле, әйдә болай итәбез – син тагын бер, соңгы йорт төзе дә, сине ялга озатабыз. Яхшы премияләр белән! – дигән. Прораб...

  
• 23 август 2025

  Без барыбыз да шул көнне үлдек (тормыштан)

  Көн карасу, көзге җил тәнеңне теткәләп, үтәли өшетә. Юл буенда сары яфраклар бөтерелеп оча, ә мин кызымның кулын кысып тотып барам. Бара идем... Кызым мәктәптән кайта, портфелендә рәсем дәфтәрләре, ә күзләрендә – шатлык. «Әни, бүген безгә укытучы «бишле» куйды», – диде ул, елмаеп. Юл аша чыкканда, тирә-якка карадык та кебек. Әмма бер мизгелдә бөтен дөнья кинәт ишелеп төште. Бер секунд эчендә куркыныч тавыш, тимер шыгырдавы һәм тормоз тавышы...

  
• 22 август 2025

  Бетләргә рәхмәт! (гыйбрәтле язма)

  Бер ханым ялдан кайткач, чемоданнарын бушатканда, аннан үз чемоданнарын өстерәп шуышучы симез урын-җир кандалаларын күргән. Ханым күргәненнән үз хәленә килгәнче, кандала үзенә тиешле урынга – тахта белән обой арасына кереп тә поскан. Һәм чемоданнарын да үзеннән калдырмаган. Ханым, тынычлангач, тахтаны стенадан шудырган, кандаланы тапмаган, әмма...

  
• 20 август 2025

  Аерылышырга ашыкмагыз (редакциягә килгән хат)

  Аерылыштык, акчаны һәм булган малны гадел итеп бүлдек. Мин үз өлешемә ипотекага фатир алдым, ә ул өй төзи башлады. Тиз генә төзеп тә бетерде, чөнки бик тырыш ул минем, акчаны да таба белә, эштән курыкмый. Башта ялларында баланы алырга ул үзе безгә килә иде, тора-бара...

  
• 20 август 2025

  Хатынны ерактан алыгыз (тормыштан)

  Хатынның туганнары баштан ук безнең тормыш-көнкүрешкә артык нык игътибарлы булдылар. Сорамаганда киңәш биреп аптыраттылар, чакырмаганда килеп тикшереп йөрделәр. Хатынның әнисе дә бар нәрсәне күз уңында тотты. Нинди челтәр эләргә, теге яки бу тәрәзә төбенә гөлнең кайсын утыртырга кирәклегеннән башлап, минем киемнәремә кадәр барлап торды ул. “Салып ат бу кызыл футболкаңны! – диде кайтып керешемә бервакыт...