Күпләр өчен һөнәр сайлау – озак эзләнүләр нәтиҗәсе, әмма минем өчен бу юл балачактан ук билгеләнгән иде.
Мин укытучы эшен генә сайламадым, икенче йортым булган урынны – кайчандыр үзем парта артында утырган татар гимназиясен сайладым. Биредә һәр коридор, һәр сыйныф минем мәктәп хатирәләремнең җылысын саклый. Мин үземнең укытучыларымны хәтерлим, алар безгә белемнәрен генә түгел, туган телне яратуларын, гореф-гадәтләрне хөрмәт итүләрен һәм үз-үзләрен хөрмәт итүләрен дә истә тотам. Хәзер минем чират бу эстафетаны яңа буынга тапшыру.
Безнең гимназиядә белем бирү тәрбия белән тыгыз бәйләнгән. Без балаларны үз тамырларын кадерләргә, әби-бабаларыбызның матур телендә сөйләшергә, үзләрен бөек халыкның бер өлеше итеп тоярга өйрәтәбез.
Үзең укучы булган мәктәптә укытучы булу – ул аерым җаваплылык. Һәм мин бервакыт миңа канат биргән бу мәктәпнең киләчәгенә үз өлешемне кертә алуым белән горурланам.
Фәрзетдинова И.Л.
#мөгаллим
Нет комментариев