Кызыклы гына хатлар бастырасыз. Үзем сезгә килеп җитә алмыйм, телефоннан гына булса да менә шуны сөйлим әле. Алар, күченеп кайтып, Яшел Үзәндә яши. Бик матур гаилә.
Фото: Рәзилә Хәйретдинова, «ЯҮ»
Алсу китапханәдә эшләгән. Беркөнне бик борынгы китап арасыннан ул иске флешкага юлыга. Әлбәттә инде, кызыксынуының чиге булмый, ачып карый. Эчендә бер генә файл: «Миңа ярдәм ит!». Ачып караса, анда координатлар язылган һәм бер ир-атның фотосы куелган була.
Шул ук кичне Алсуга серле кеше шалтыратып: «Флешка синдәме? Ул минем өчен бик мөһим. Очрашабызмы?» – ди. Алар билгеләнгән урында очраша. Ул – Тимур исемле яшь архитектор: «Мин борынгы йортларның серләрен чишәргә яратам. Бу флешкада минем әтиемнең яшерен эше калган. Әгәр аны тапмасам, гаиләбезнең хатирәсе юкка чыгачак» – ди.
Алсу Тимурга ярдәм итәргә ризалаша. Алар бергәләп иске шәһәр урамнарында йөри, серле йортларны эзли. Тимур кызга үзенең хыялы турында сөйли, ә Алсу яраткан китапларыннан өзекләр укый. Алар арасында дуслык кына түгел, ә нык бер хис тә туа.
Ахыр чиктә, алар координатлар буенча иске мәчет янындагы ташны, астыннан Тимурның әтисенең көндәлеген таба.
– Син ярдәм итмәсәң, мин моны тапмас идем,– ди Тимур.
– Мин синең маҗараларыңа эләктем, – дип елмая Алсу.
– Хәзер минем тормышым да маҗарага әйләнде.
Шундый маҗарадан соң Тимур Алсуга бер букет роза һәм яңа флешка бүләк итә.
– Бу юлы эчендә нәрсә бар? – дип көлә Алсу.
– Безнең киләчәк, – дип җавап бирә Тимур.
Шулай итеп, иске флешка аларны таныштыра, ә серле маҗара мәхәббәтләренә әверелә.
Әлфинур, Яшел Үзән
Нет комментариев