Нинди генә очракта да кеше булып кала белү кирәк

Фото: Чулпан Гыйсмәтуллина, «ЯҮ»

Олы яшьтәге әтием күзләренең начар күрүенә зарлангач, 6 катлы хастаханәдә урнашкан офтальмология бүлегенә бардык. Һәм ник барганыма үкенеп кайттык дияргә була. Авырулар белән шулай дорфа, үзен әллә кемгә куеп сөйләшүче табибны гомеремдә беренче күрүем булды. Һәм, гомумән, моңа кадәр үземне шулай кимсеткәннәре юк иде әле. Шок хәлендә калдым дип әйтү генә аз. «Ник монда килдегез, сез кем соң, түләүле клиникага барыгыз» һәм башка бик күп пычрак фикерләрне ишеткәч, җавап кайтарып әйтерлек ник бер сүз табыйм?! Әйе, телсез калдым. Татар кешесе бит әле! Дөресен генә әйткәндә, кайсы милләттән булуың мөһим түгел. Ә нинди генә очракта да кеше булып кала белү кирәк.