Хөрмәтле редакция! Сезгә язам, чөнки башка беркемгә дә әйтеп, бушанып булмый. Иптәш кызларга ошамас, кызым аңламас, ә әнием... Әнием инде юк. Миңа 48 яшь, һәм соңгы атнада мин шундый җәһәннәмдә яшим, хәтта булмаска тиеш урыннардан да чал чәчләр үсеп чыга.
Без Илгиз белән 20 ел бергә тату яшәдек. Ул – зур бизнесмен, бай. Югары белемем булса да, мин эшләмәдем, әмма китаплар яздым. Әйе, ул кимсетеп «уенчык» дип атаган «хатын-кыз романнары», ләкин алар зур нәшриятләрдә басыла һәм кайнар көлчә кебек сатыла иде. Безнең тормышыбыз матур, җиткелекле иде, яраткан бердәнбер кызыбыз – принцессабыз Айсылу бар иде.
Мин үземне бу көнгә хәтле бик бәхетле дип санадым. Ахмак, беркатлы булганмын, күрәсең. Ирем һәр кич кулымны үбеп, «минем патшабикәм» дип атагач, бу мәңгелек дип уйлаганмын.
Аңлашылмаучылык өч ай элек башланды. Кызыбыз Айсылу егете белән таныштырырга безнең янга алып килде. Аңа – 20, егеткә – 35. Егет дигәнебез Илгизгә беренче караштан ук ошамады. Ул килү хөрмәтенә әзерләнгән табын артында ук аның йөзенә бәреп әйтте. Барыбызны да кыен хәлдә калдырды һәм кызыбызга:
– Бу егет сиңа пар түгел! Ул сине куллана, ахмак! – диде.
Айсылуыбыз тиз кызып китүчән, шуңа күрә мондый туры сүзләргә түзмәде, сөйгәнен кулыннан җитәкләде дә, үз фатирына кайтып китте (фатирны алырга мин булышкан идем). Ә Илгиз... бар ачуын миңа чыгарды. Янәсе, мин кызны «тыйнаксыз һәм рәхмәтсез» итеп үстергәнмен, балага тәэсир итә алмагач, мин буш урынмын. Аннары:
– Ул мине тыңламый икән, аңа бер тиен дә бирмәячәкмен. Ире карасын! – дип кычкырды.
Мин килеп туган бу хәлне ничек кенә хәл итәргә тырышсам да, булмады. Ирем үз сүзендә торды.
Бер көнне миңа командировкага китәргә туры килде. Нәшрият мине башка шәһәргә укучылар белән очрашуга чакырды. Бер атнага киттем, ләкин бик сагындым һәм иртәрәк кайтырга булдым. Сюрприз ясарга теләдем: Илгизгә яраткан вискиен да сатып алдым…
Сюрприз уңды. Тик минем өчен генә түгел.
Вокзалдан такси яллап кайтып, ишекне үз ачкычым белән ачтым. Йокы бүлмәсеннән көлгән тавышлар ишетелгәч, баскычта биек үкчәле хатын-кыз туфлиләре күргәч, мин үземне дә белмәстән йокы бүлмәсенә ашыктым.
Безнең караватта, мин яратып сайлаган ефәк җәймәләр арасында, Илгиз утыра иде. Янәшәсендә – егерме бишләр тирәсендәге яшь кыз.
Ирем миңа шундый җирәнү белән карады, гүя монда чит кеше мин идем.
– Ник иртә кайттың? Кем чакырды сине? – диде ул тупас кына.
Мин каттым да калдым, сүз әйтерлек көч тапмадым. Һәм ул барысында да мине гаепләп, өйдән куып чыгарды.
– Бу минем йортым! – дип кычкырды ул. – Монда барысын да мин эшләп таптым! Ә син бары тик китапларыңны яздың, аларны мин бастырдым! Чыгып кит моннан, эзең дә булмасын!
Мин урамда калдым. Төнлә. Акчасыз (барлык карталар блокланган, чөнки алар аныкы), машинасыз (машина фирмага язылган), әйберсез.
Ул бар мөлкәтен сөяркәсенә яздырам дип тә куркытты. Ә мин... беркем дә түгел икәнмен. Кызыма сатып алынган фатир да – аның исемендә. Йорт – шулай ук. Мин бөтен гомеремне алтын читлектә яшәгәнмен, шуны да сизмәгәнмен икән бит.
Мин нишләргә белмәдем. Кызым телефонны алмады (ул әтисенә үпкәләгән, ләкин мине дә гаеплидер, мөгаен). Мин элекке курсташыма барып төн кундым.
Ләкин беләсезме, хөрмәтле редакция, бу төнне мин кинәт бер нәрсәне аңладым. Мин язучы, героиняларыма ниләр генә уйлап тапмадым, аларны китапта булса да коткарырга тырыштым. Менә хәзер үз тарихымны язар вакыт җитте.
Мин еламаячакмын. Яхшы адвокат табачакмын. Үземне акларлык гамәлләрне исбатлаячакмын. Аның барлык гөнаһларын өскә чыгарачакмын. Һәм яңа китабымны аңа түгел, ә ул урамга чыгарып ташлаган хатын-кызга багышлаячакмын.
Ул мине сынар дип уйлады, ялгышты. Мин автор. Ә авторлар финалның нинди булачагын үзләре хәл итә. Минем финалымда ул бернәрсәсез калачак.
Айгөл Ә.
Редакциядән: Хөрмәтле Айгөл! Без сезнең хатны алдык һәм читтә кала алмыйбыз. Сезнең тарих – классик жанрда, әмма аңа карап борчуларыгыз кимеми. Без аны үзгәртмичә бастырабыз.
Һәм менә нәрсә әйтәбез: Сезнең хатыгызда борчылулар гына түгел, корычтай ныклык та сизелә. Әгәр китапларыгызны бу трагедияне кичергән кебек язсагыз, алар бестселлер булырга тиеш. Үзегезне рәнҗетергә бирмәгез. Хатын-кыз көче күз яшендә түгел, ә үткәнгә ишекне вакытында яба белүдә һәм яңасын ачуда.
P. S. Яңа китабыгызның бәхетле ахыры булачагына ышанабыз.
Хөрмәтле газета укучылар! Сездән дә бу уңайдан хатлар көтәбез. Айгөл урынында калсагыз, сез нишләр идегез?
Нет комментариев