Әти һәм угыл арасы якын булсын

Фото: ясалма интеллект

Киңәшләр бирүдән тукта – сораулар бирә башла. Синең улың тагын бер остазга мохтаҗ түгел. Аңа союздаш кирәк. «Болай ит...» урынына, «болай итү турында ничек уйлыйсың?» диегез. Син аңа никадәр әзрәк нәсыйхәт өйрәтәсең, ул шуның кадәр күбрәк синең фикереңә колак салачак. Балалар үгетләүләрдән кача, ә сезнең яктан ихлас кызыксыну сизсә, сезгә тартыла.Үзеңнең казанышларыңны гына түгел, уңышсызлыкларыңны да күрсәт.

Синең уңышка ирешү тарихлары баланы рухландырмый – алар, киресенчә, баса. Ә менә, аның яшендә кылган кызык кыек эшләрең турындагы хатирәләр күпер сала. «Мин инде синең яшьтә...» урынына, «16 яшемдә мин дә юләр идем» яхшырак эшли. Әтисенең дә хаталардан хали булмавы балага камил булмаска хокук бирә.

Аның кызыксынулары, мавыгулары телен тап. Әгәр дә ул рәсем ясарга ярата икән, футбол фанаты булырга мәҗбүр итмә. Балага кызык булган нәрсәне өйрән. Белдекле булып кыланма, укучысы бул. «Бу уен турында бик аз беләм, аңлат әле, миңа да кызык» сүзләре аңа канат куячак. Әти кеше бала дөньясына керсә, ә үзенекен көчләп такмаса, ышаныч кайта.

Телефонсыз традиция керт. Балаң белән һәр атнада кая да булса бару. Икегез генә, машина һәм юл. Максатсыз, планнарсыз, тәрбияви нотыкларсыз. Бу вакыт бары тик икегезнеке генә булсын. Машинада кешеләр дөресен сөйли – күзгәкүз контакт юк, алга бару гына бар. Бик күп мөһим сөйләшүләр нәкъ шулай килеп чыга.

Әлегәчә гафу үтенмәвең өчен гафу үтен. Балалар синең ялгышларыңны хәтерләми, ә синең аларны танырга теләмәвеңне истә тота. «Теге вакытта кычкырганым өчен гафу ит. Мин хаклы түгел идем» – бу сүзләрнең саклану срогы 30 ел. Горурлык мөнәсәбәтләрне үтерә, ә ихлас үкенү аны терелтә. Угыл теләсә нинди ялгышларны гафу итә, әмма әтисенең кеше була белмәвен беркайчан да кичерми.