Иске көзге – Солтановлар гаиләсенең ядкәре

Көзге агачтан эшләнгән, бизәкле рам эченә утыртылган. Рамдагы уеп ясалган бизәкләр әле дә ачык күренә – аларны оста куллар кисеп ясаган, диләр.

Марат Солтановның әбисе сөйләвенчә, бу көзгенең хәтта кайчан ясалганы да билгесез. Аны Маратның ерак бабасы үзенең туе өчен махсус ясаткан дигән фикерләр дә бар. Шул вакыттан бирле көзге буыннан-буынга күчеп килгән. Ул кияүгә чыгып килгән киленнәрнең беренче көзгесе булган, аларга үз чиратында күчкән. Әлеге көзге гасырлар буе әлеге гаиләнең шаһиты:  өслегендә йөзләрчә кешенең чагылышы калган – шатлыклы күз яшьләре дә, сагынулы карашлар да, бәхетле елмаюлар да.

Иң кызыгы – көзгенең арткы ягында әби-бабаларының  калдырган язулары бар. Берсендә: «Бу көзгегә карап, кияүгә чыктым. Бәхетле булдым», – дип язылган. Икенчесендә – «Улым туды, аңа исем куштык», – дигән сүзләр. Шушы кечкенә генә язулар – гаиләнең тере тарихы, һәрберсенең тамырларын искә төшерә торган истәлек.

 Бу көзге гади әйбер генә түгел – ул гаилә ядкәре. Ул буыннар бәйләнешен искә төшерә: алар анда үзләрен генә түгел, әби-бабаларын да күрә. Көзгегә караган саен, аларның йөзләре  карап елмая, дип уйлыйлар Солтановлар.

Бүген дә ул  аларның өендә иң кадерле урында тора. Аның яныннан беркем дә үтеп китми – ул гаиләнең һәм күңелләренең көзгесе. Чөнки чын гаилә ядкәре – ул кыйммәте белән түгел, ә үзенең тарихы, рухы һәм буыннарны бәйләүче көче белән кадерле.

Бу көзге – нәсел тарихының тере шаһиты булып, киләчәк буыннарга алардан калачак иң кадерле бүләк.