Иҗат

• 23 гыйнвар 2026

  Кабат «Кабартма» булырга теләмим, тик...

  Үземне белгәнне бирле әни мине һәрвакыт ашатырга тырышты. Бөтен әниләр дә шундый инде дияргә ашыкмагыз – алга таба язганнарымны укыгач, барысын да аңларсыз. Безнең әни пешерергә ярата. Кияүгә чыккач та ул бер көн эшләмәгән – өйне, аннан безне – сеңлем белән мине караган...

  
• 22 гыйнвар 2026

  Элек кышлар да салкынрак, чыршы уенчыклары да матуррак иде (редакциягә килгән хат)

  Яшел Үзәндә без артык зур булмаган ясалма чыршыбызны тышына «Малютка» дип язылган тарт мадагы уенчыклар белән бизи идек. Ә авылда очы түшәмгә тиеп торган хуш исле чын нарат агачына, әби әйтмешли, хан заманыннан калган (хәзерге тел белән әйтсәк, раритет – 50-60нчы еллардагы) уенчыклар элә идек. Алар искиткеч...

  
• 22 гыйнвар 2026

  Исерек айнымасын (тормыштан)

  Әни эштә булып, өйдә үги әти генә булса, мин дәресләр беткәч өйгә кайтырга да куркып, әле – бер, әле икенче дус кызымда әнинең эштән кайтыр вакыты җиткәнен көтеп утыра идем. Мине дус кызларымның әниләре – җиде ятлар ашатты, җиде ятлар кызганды. Үз әнием кызгангандырмы, юкмы – мин аны тоймадым. Үги әтидән зарлансам: «Син үзең гаепле. Лап-лоп басып йөрисең, авызыңны чәпелдәтеп ашыйсың, үзеңне матур тотмыйсың», – дип, бар гаепне миңа йөкләп калдыра иде...

  
• 21 гыйнвар 2026

  Син ялгыз түгел (хикәя)

  Тәбрис җәлт кенә анасын идәннән күтәреп торгызды. Ирексезләп этә-төртә ишектән чыгарып җибәрде. Ә үзе, уктай атылып, тәрәзәгә таба томырылды. Исәбе – пыяланы бәреп төшереп, дүртенче каттан аска ташлану иде...

  
• 20 гыйнвар 2026

  Таза хатын — шәп хатын (тормыштан)

  Балалары янда булмаса, җен алмаштырып куямыни бу Җәлилованы! Ничек шулай була ул, ә? Хәер, мөгаен, сез дә шулайдыр. Балалар өйдә вакытта тәүлекнең көне-сәгате бүленгән, өйнең бөтен җирендә тәртип, чебеннәргә кадәр дә, «бар, чыгып кит», диюне аңлап, тәрәзәдән ялт кына үзләре чыгып оча... Зарядка ясалган, кер юылган-үтүкләнгән – һәрберсе рәт-рәт, очы-очка туры китерелеп шкафларда тезелгән, мендәрләр күпертелгән...

  
• 19 гыйнвар 2026

  Бер кәнфит тә зур шатлык! (редакциягә килгән хат)

  1995 елның 1 гыйнвар иртәсе күңелемдә иң җылы истәлек булып саклана. Бу, көтелмәгән, әмма бик тә теләгән бүләк алу шатлыгыннандыр, мөгаен. Хәтерлисездер, туксанынчы еллар бик авыр булды. Мин моны, әле ул чакта бала гына булсам да, яхшы хәтерлим. Өстәлләрдә артык әйбер юк иде. Ул хәзер бернәрсәнең кадере юк, чүп чиләге арткан азык-төлек белән тула. Ә ул елларда һәр нәрсә исәпле, үлчәүле булды...

  
• 19 гыйнвар 2026

  Безне кем шаяртты?! (тормыштан)

  Мин бит инде аңа синең егеткә гашыйк булдым дип әйтә алмый идем. Бервакытта да бер-беребезнең егетенә күз атмадык без. Бу – ике арадагы әйтелмәгән кагыйдә иде. Тик башкача болай дәвам итә алмаячагымны аңладым...

  
• 18 гыйнвар 2026

  «Кыз баланы кияүгә киткәч, берүк ташламагыз…» (тормыштан)

  Баламның әтисе белән язын никах укыттык та, җәйгә туйны билгеләдек. Тик бергә яши башлагач, бик нык үзгәрде ул. Төрлечә кимсетә, туганнарым белән аралаштырмый башлады. Бер-ике тапкыр...

  
• 17 гыйнвар 2026

  Чыгымнар күп булганга, баланы кайтарды (редакциягә килгән хат)

  «Элекке ирем ничәнче ел тыныч яшәргә бирми!» Аларның беренче ире белән тормышлары баштан ук барып чыкмады. Тегесе гаиләсен тәэмин итте, әмма бик тә саран иде – ужас. Кибеттән чексыз кайтма, һәр сатып алынган колготки өчен хисап бир. Бу бит әле Ландыш үзе эшләп тору өстенә! Аның хезмәт хакын да санап торды. Уллары туып, Ландыш декрет ялына чыккач, бөтенләй түзеп булмаска әйләнде...

  
• 16 гыйнвар 2026

  Бомжга гашыйк булдым (киңәш кирәк)

  Аның акчасы да, фатиры да, пропискасы да юк. Ул – эшсез. Аның өчен аракы яшәү чыганагына әверелгән. Элек ул кеше эшмәкәр булган, ләкин бурычка батып беткән, дусларын, гаиләсен югалткан. Киңәш сорап язам… Чөнки бу хис мине эчтән җимерә....

  
• 14 гыйнвар 2026

  10 ел бергә яшәгән ирем хыянәт итте (тормыштан)

  Рәмзия чемоданын идәнгә шап итеп куйды да ишеккә сөялде. Үзенә хыянәт иткән ирнең сүзләре әле дә колагында яңгырый иде. «Син – беркем түгел», имеш. Шул сүзләр күңеленә ут булып төште. Ильяс белән 10 ел бәхетле яшибез, дип йөрде ул. Ә ул күрсәтте бит кем булганын. Аның иң якын дусты дип йөргән...

  
• 13 гыйнвар 2026

  Ул иренең туенда биеде (тормыштан)

  Кап-кара күлмәк, башында кызыл яулык. Ул иренең туена барып, анда биергә көч таба һәм җиңеп кенә чыкмый, бөтен дөньяга таныла.

  
• 12 гыйнвар 2026

  Иремнән көнләшүем Яңа ел кичендә башланды (тормыштан)

  Икенче көнне җанымның тынычлыгы югалды. Ничек булса да тынычланырга тырыштым: «Көнләшмә, булмаган нәрсәләрне уйлап чыгарма» – дип, үз-үземне ышандырырга теләдем.

  
• 10 гыйнвар 2026

  Кышлары салкын булса да... (хикәя)

  – Тегендә, кырыс Себердә, ничә үлемнән калды Әмир. Бервакыт буранда, линиядән читкә чыгып, машинасы белән баштанаяк кар астына чумган иде... Ярый машинаның түбәсе ачык калган, шуны күреп, кар астыннан казып чыгардык. Аз гына соңарсак, туңып үләсе иде. Ә монда үз өендә, җылыда, корыда... Тапканының рәхәтен күрергә насыйп булмаган икән Әмиргә... – дип уфтанды. Шулай... Җир өстендә дә җылыга туймаган ире кырык яше дә тулмаган килеш салкын кабергә кереп ятты. Инде аңа акча да, зур йорт та кирәкми иде... Ләкин Альмирага, ике балага яшәргә кирәк!

  
• 09 гыйнвар 2026

  «Гап-гади сорау биреп, кешенең гомерен саклап калырга була» (редакциягә килгән хат)

  Бервакыт мин аркасы белән стенага сөялеп, асфальтта утырып торган егет янына килдем. Аның янында ниндидер эчемлек салынган шешә тора һәм ул куллары белән башын тоткан иде. Аңа иелеп...