Ветераннарыбызның хәлен ешрак белешергә, алар янына барып торырга тырышам. Аларның тормышы — батырлык, тырышлык һәм Ватанга тугрылык үрнәге.
Әхәт Тахият улы белән җылы әңгәмә кордык, һәм мин тагын бер кат аның нинди зирәк, ихлас һәм игелекле кеше булуына инандым.
Әхәт Тахият улы Әлки районының Әлпәр авылында туган. 1942 елда аны Совет Армиясе сафларына чакыралар. Ул Курск дугасындагы сугышларда катнаша, I дәрәҗә Ватан сугышы ордены һәм Жуков медале белән бүләкләнә. Сугыштан соң озак еллар Әйшә автотранспорт предприятиесендә баш инженер булып эшли.
Тормыш иптәше белән 68 елдан артык гомер кичереп, биш бала — ике ул һәм өч кыз тәрбияләп үстергәннәр. Бүген аның зур гаиләсендә алты оныгы, ун оныкчыгы бар, ә тиздән икенче оныкчыгының баласы — өченче буын дәвамчысы дөньяга киләчәк.
Әхәт Тахият улы әйтүенчә, гаилә — озын һәм бәхетле гомернең төп таянган урыннарының берсе. Ул озын гомерле булуның мөһим сыйфатлары дип игелеклелекне, намуслылыкны, үз эшеңне яратуны һәм кешеләр белән тату яши белүне саный.
Әхәт Тахият улын 102 яшьлек юбилее белән котлыйбыз! Аңа нык сәламәтлек, якыннарының кайгыртуын һәм озын гомер телибез!
Михаил Афанасьевның МАХ каналыннан алынды
Нет комментариев