Иҗат рубрикасы буенча яңалыклар
-
Яшь чагыгызда «бала» дип, картлыгыгызда ялгыз калмагыз (редакциягә килгән хат)
Зина апа япь-яшь килеш тол калды. Без тугызынчы класска җиткәнче, башка ирләргә карамады. Ә менә бервакыт, апрель ае иде кебек, экзаменнарга бик каты әзерләнгәнебез хәтердә, Зина апа тормышында ир кеше пәйда булды. Менә шунда Сашаны шайтан алыштырып куйдымени! Әнисенә көн бетте. «Син ничек әтигә хыянәт итә аласың?!» – кебек үпкәле гаепләүләре белән Зина апаның көн дә канын эчә башлады...
-
Әтиең булып килгән
Җаным авырта минем, җаным... Кешенең санын гына түгел, җанын яшәтү өчен кирәк ул бәхет! Бәхетсез кешенең җирдә яшәве башкаларга да бәхетсезлек кенә китерә. Базар урамыннан узып барган һәрбер апага кулларымны сузып «Син минем әнием түгелме?» – дип сорый идем мин. Ә алар ул чакта ук бәхетсезлекнең ни икәнен белгән инде: күз яшьләрен күрсәтми узып китә алмыйлар, елыйлар иде...
-
Ничек «Яшь тимурчы» булып киттем (редакциягә килгән хат)
Кыз бала булсам да, күбрәк малайлар төркеме белән дус идем. Нигәдер миңа аларның уеннары да, уенчыклары да күбрәк ошады. Курчакка күлмәк тегеп, әниле кызлы уйнап утыру минем өчен түгел...Бер вакыт агач кисәге, резинка һәм кер кыстыргычтан «рогатка» ясадык...
-
Дустың булса – шундый булсын! (гыйбрәтле язма)
Әлеге йөрәккә үтәрлек хәл Вьетнамда сугыш барганда булган. Бер авылда миссионерлар (дингә өндәүчеләр) төркеме яклавы астындагы ятим балалар йортына снаряд эләккән. Барлык миссионерлар, күпмедер авыл кешесе һәлак булган, берничә бала яраланган һәм алар арасында сигез яшьлек бер кыз бар икән.
-
Миегез юкмы? (гыйбрәтле язма)
***
-
Нигә кайбер кешеләрнең язмышы менә шундый икән?! (тормыштан)
19 яшендә инде өеннән китте ул. Без әле еламыйча ашый да алмаган чакта! Бу вакыт ул колледжда укый иде. Берсендә укудан кайтканда автобуста бер ир белән танышкан. 30 яшьлек! Бик тыныч, сабыр кеше, әни алып кайткан үги әтиләрнең берсенә дә охшамаган, дип куанып сөйләде. Соң ул бит бик карт, сиңа әти кебек, үзең кебек яшь егетләр дә очрар әле, дип карадым, ишетергә дә теләмәде...
-
Савыгуың – палатадашыңның нинди булуына бәйле (редакциягә килгән хат)
– Хәерле көннәр, кызлар! Менә сезгә шалтыратып, эчемне бушатырга булдым әле. Бу хәлгә юмор белән карасаң да була, зарлансаң да була. Күптән түгел больницада, терапия бүлегендә ятып чыктым. Йөрәк инде бездә хәзер барыбызда да, әле яшебез кырыктан гына узса да. Дөньясы шундый бит, тормыш гел стресслардан гына тора. Ярар, сүзем авыру турында түгел, ә палатадашым турында...
-
Фәрештә бәхете (хикәя)
Ул арткы ишектән бар баланы чыгарырга өлгерде, ләкин... үзе чыга алмады: дошман пулясы аны җибәрмәде, тотып калды...
-
«Бәхетсез мин, бәхетсез». Бәхетле булу өчен нишләргә соң?
– Бәхетсез мин, бәхетсез, – дип авыр сулаган эскәмиядә утырган ир, күзләреннән яшьләр агызып.
-
«Акча түләмәсәң, фотоларыңны иреңә күрсәтәм» (тормыштан)
– Айсылу минем яныма 1 ай элек килгән иде, – дәвам итте Рафис. – Хатының турында мөһим хәбәр бар, диде. Акча сорады. Мин бирмәдем. Ул китте, ләкин мин шикләндем. Сине күзәттем. Һәм барысын аңладым. – Нигә әйтмәдең? – Өметләндем. Үзең сөйләвеңне көттем. Кичә Айсылу белән очрашуың турында да белдем. Гөлнара күз яшьләренә буылды. – Рафис... Мин үкенәм...
-
Әниемне күралмыйм (редакциягә килгән хат)
Гомерең буе ышанган нәрсәнең ялган булуын ачыклаудан соң туган хистән дә авыр нәрсә бардырмы… Мин, беренче карашка, гадәти гаиләдә тудым. Ул әти-әнидән һәм миннән гыйбарәт. Тик бер «әмма»дан, әнинең авыру йөрәгеннән кала, безнең барысы да яхшы иде...
-
«Улымны югалттым, кызымны таптым...»
Хәбирә һәрвакыт улы белән горурланды. Ул көзге каршында басып торган Ризванга ярату күзләре белән карады. Әллә япа-ялгызы үстергәнгә шулай нык яратамы соң улын?! Ире малайга биш яшь булганда ук аларны ташлап китте. «Мин яхшыракка лаек», – диде ул, бай хатынга чыгып киткәндә. Хәбирә, күз яшьләрен эченә йотып, улы өчен яшәргә, аны тәрбияләргә көч тапты...
-
Телләрне һәм традицияләрне ничек саклап калырга? Бу сорауга җавапны бүген Осиновода эзләделәр
Бүген Карпов исемендәге лицейга мәртәбәле кунаклар килде. Бирегә күпмилләтле Яшел Үзән районында ничек яшәвебез турында фикер алышу өчен Татарстан халыклары ассамблеясе вәкилләре җыелды.
-
Әйтерсең, ул диплом миңа кирәк! (редакциягә килгән хат)
– Аһ-зарымны бушатырга шалтыратуым, кызлар! Беләм, минем кебекләр хәзер шактый… Улым былтыр мәктәпне уңышлы тәмамлап, БДИларын яхшы тапшырды һәм университетка, үзе теләгән факультетка бюджетка укырга керә алды. Мин моңа аңарга караганда йөз тапкыр күбрәк шатланганмындыр, мөгаен. Керүен керде, ләкин укырга теләге юк. Быел икенче курста, әмма...
-
Кызыл күлмәк бәхете
Бер вакыт тормышымда кара полоса башланды: эшемдә кыскартуга эләктем, егетемнең якын дустым белән миңа хыянәт иткәнен белдем. Эш эзләргә тотындым: резюмелар язып җибәрдем, тик шалтыратучы булмады. Әти-әнидән ярдәм сорарга кыймадым. Ә кесәмдә – тагын бер ай өчен ипотека түләрлек кенә акча. Нишләп бетәрмен дип аптырап йөргәндә, тормышыма кызыл күлмәк килеп керде...