Бер кеше гомере буе бәхетле булган. Ул һәрвакыт елмайган, көлгән һәм беркем һичкайчан аны моңсу килеш күрмәгән. Бу уңайдан аңа:
Фото: ясалма интеллект
– Сез нигә беркайчан да моңсуланмыйсыз? Ничек һәрвакыт шулай гел сөенеп кенә йөри аласыз? Бәхетегезнең сере нәрсәдә? – дип, төрле сораулар бирүчеләр дә булгалаган. Аларга бу кеше болай дип җавап биргән:
– Кайчандыр мин дә синең кебек моңсу идем. Һәм кинәт бер уйдан айнып киткәндәй булдым: барысы да миннән тора – бу бит минем тормыш! Һәм яшәвемнең һәр көне, һәр сәгате, һәр минуты нинди буласын мин үзем сайлыйм! Шуннан бирле, йокымнан уянганда һәрвакыт үземнән:
– Ну, бүген нәрсәне сайлыйм: сагыш-моңсулыкмы, әллә шатлык-сөенечме? – дип сорыйм. – Һәм һәрвакыт шатлык-сөенечне сайлыйм булып чыга. Шуңа, күзләремдә бәхет чаткылары, йөземдә елмаю үзеннән-үзе кабына.
Нет комментариев