Башларыннан чумганчы кредит җыйдылар да... (редакциягә килгән хат)
Борчуларымны газета битләре аша түгим әле. Үз улыңнан зарлану эш түгел инде дә, күңелне бушатасы килә. Иманым камил, бүгенге көндә минем кебек әниләр бихисап. Нишләтәсең, заманы шундый шул. Без яшь вакытта бар да тотрыклы иде, эшләгән урыннан фатир бирәләр иде. Унар ел көтсәк көттек, әмма барыбер алачагыбызны белгәнгә, күңел тыныч иде. Аннары, урамда яшәмәдек бит, тулай торактан бүлмә бирделәр. Барыбыз да бер дәрәҗәдә тормыш иттек: бай да түгел, ярлы да булмадык.
