Камил безнең ярдәмгә өметләнә
Бала. Балам. Сабыем. Нарасыем. Үз йөрәге белән янәшә тагын бер кечкенә йөрәге тибә башлауга, ана бу сүзләрне күңеленнән кат-кат кабатлый. Тугыз ай карыныңда йөртеп, дөньяга китергән сабыеңны кочагыңа алулар, борынын күкрәгеңә төртеп, йотлыга-йотлыга сөт имгән балаңны күрү, бөек Ана исемен йөртү. Бәхет өчен күп кирәкми.