Гөлнара Вәлиева автор яңалыклары
-
Алтмыш ел иңне-иңгә куеп
Һәрбер пар үзенә, балаларының кадер-хөрмәтендә яшәрлек, тыныч һәм тигез картлык тели. Кемнәрнеңдер теләкләре, Аллаһыбызның «Амин» дигән вакытына туры килеп, кабул да була. Андыйларга мондый бәхет, кылган күп яхшы гамәлләре яки кичергән күп михнәтләре өчен биреләдер, мөгаен. Кем нинди язмышка лаек дип табыла инде.
-
«ТОРМЫШ УЛ – ЮЛ, МАКСАТ ҺӘМ ӨМЕТ»
Тормыш авырлыкларына зарланасыгыз килеп, үз көчегезгә шик туса, күренекле инвалидларның язмышы белән таныш, диләр. Әмма андый нык рухлы шәхесләрне инвалид дип атарга тел дә әйләнми, ә кайсы вакытта, хәтта, ышанасы да килми. Алар сәламәт кешеләр көнләшерлек итеп бик актив яшәү рәвеше алып бара.
-
«Без һәр ишегалдына керәчәкбез!»
Соңгы елларда шәһәребездә «Ишегалды стандарты» программасы гамәлгә ашырыла башлаган иде.
-
ҮЗЕБЕЗНЕКЕЛӘР – ҮЗӘКТӘ БУЛЫРГА ТИЕШ
Борын төбендәге бәяләп бетергесез истәлекле ядкарьләрнең кыйммәтен аңламыйча, үзебезнең тарихны өйрәнмәгән һәм белмәгән башыбыздан, фәлән хәтле суммаларыбызны чыгарып салып, әллә кайсы җирләргә кадәр барабыз. Авылларында гөрләп эшләп торган музейга да бер генә мәртәбә аяк та басып карамаган олы ачасырлыларның булуына иманым камил.
-
КИЛ ӘЙДӘ, КЫШ, БЕЗ - ӘЗЕР
Кыш – кырыс сынау алучы, ул әзерлектә киткән ялгышларны кичерми. Моны аның салкыннары һәм башка көтелмәгән «сюрприз»лары аша узган һәркем белә.
-
Ачыктан-ачык эшлим. Мин – үзмәшгуль
Хезмәтчеләр ялламый гына эшчәнлекләрен алып баручы затлар (аларның күбесе өйләрендә генә чәч кисә, тырнак ясый, ризыклар, ярымфабрикатлар әзерли һ.б.), гадәттә, шәхси эшмәкәр буларак теркәлми. Моның сәбәпләре дә бар: кәгазь эше мәшәкатьләреннән башлап, салым түләүдән экономияләүгә кадәр. Андыйлар өчен берничә төбәктә генә үзмәшгульлеккә салым тәҗрибәсе башланган иде.
-
Милли рухлы укулар
Быел II Халыкара «Җәлил укулары» әдәби бәйгесе 1 октябрьдә старт алган иде. Аның колачы да, географик киңлеге дә елдан-ел зурая. Димәк, әлеге укуларны оештыручы Бөтендөнья татар конгрессы, ТР Мәдәният, мәгариф һәм фән министрлыкларының куйган максатлары тормышка аша.
-
Бер киселгән урынына – бишне!
Агач утырту – иң яхшы хәтер. Буыннар алмашына, ә утыртылган агачлар тирә- як ны яшеллеккә күмеп, яши бирә. Яшел үзәнлеләр, шулай ук, мәктәп елларында һәм гомумән, кайчан да булса үзләре утырткан һәр агачны исләрендә саклап, бүгенге көндә инде зур булып үскән баһадирларны, моны мин фәлән сыйныфта укыганда утырткан идем, ә бу алмагач әти истәлеге дип, оныкларына күрсәтәдер.
-
ЮЛЛАР, ЮЛЛАР, ИНДЕ НИЧӘ ЕЛЛАР...
Безнең илдә гомер-гомергә булган ике проблеманы бөтен дөнья белә. Ул – дураклар һәм юллар. бүгенге көндә беренчеләре белән хәл тагын да кискенләшә барса да, икенче мәсьәлә яхшы якка үзгәрә кебек. Кайчан карама, кар дими, яңгыр дими – асфальт салалар, үзәккә үткән бөкеләр ясап – юл төзекләндерәләр. Әмма юк икән шул, күпме генә тырышсак та, бездә сыйфатлы юл юк икән. Моны белгечләр исбатлаган.
-
ҮЗМӘШГУЛЬлек юл ача
Ел башыннан бирле салым салуның яңа режимы гамәлгә керде. Бу – үзмәшгуль физик затлар өчен система буларак билгеле булган, һөнәри керемгә салым, җәмәгать. Күп кенә гражданнар әле бүген дә закондагы әлеге яңалыкка шик белән карый. Үзмәшгуль статусы нәрсә соң: өстенлекме яки җитешсезлекме?
-
Авыл хатын-кызлары – илебез йолдызлары
Авылга караганда шәһәрдә яшәве, һичшиксез, уңайлырак. Шуңа күрә, бик күпләр туган җирләрен ташлап, «цивилизация»гә күченә. Әмма, шәһәр авылдан башка ачка үлә. Чөнки аларны ашатыр өчен кем дә булса басу-кырларда иген игәргә, яшелчәсен һәм җиләк-җимешен үстерергә, кошчылык һәм терлекчелектә эшләргә тиеш.
-
«ЧЕМПИОН ӘЗЕРЛИСЕМ КИЛӘ»
Мулла Иле бөек шәхесләре һәм бай тарихы белән болай да данлыклы авыл. Ә быел, Казанда узган зур дәрәҗәле дөньякүләм яшь һөнәрчеләр бәйгесеннән соң, булдыклы мулла иллеләр исемлегенә тагын бер фамилия өстәлде. Ул – Ислам Нигъмәтуллин.
-
«Ирем кая – мин шунда!»
Ничә тапкыр «каенана-каената» сүзен кулланып, әңгәмәдәшемне шулай әйтергә этәрсәм дә, аралашуыбызның ахырына кадәр «әни-әти»дән башканы ишетә алмадым. Бераз шаккатсам да, бу яшь киленгә соклану һәм хөрмәт хисем бик күпкә артык иде. Үзен тудырган һәм тәрбияләп үстергән анасына да исеме белән генә эндәшүчеләр бик күп хәзер. Ә Гөлнараның иренең әти-әнисен ихтирам итүе генә түгел, хәтта яратуы сөйләвеннән сизелеп тора.
-
Иртән корылай, төш – йомарлай, ә кичкегә – боткасы!
Нинди рәхмәтләр әйтсәм дә, Аз бит, бәрәңге бәгърем, сиңа. Үтермәдең, исән калдың, Һәйкәл куярлык сиңа! (Иркә Сафина)
-
Яхшы укытучыга бары ике сыйфат җитә: зур белем һәм олы йөрәк
Укытучы булу – һөнәр түгел, ә яшәү рәвеше һәм күңел халәте, диләр. Мәктәп һәм студент елларында, үзенең зирәклеге, йөрәк юмартлыгы белән эчке дөньяңны аңларга ярдәм итүче, аны баетучы, киләчәгеңне дөрес сайларга өйрәтүче, дәресләр генә биреп калмыйча, тормыш мәсьәләләрендә дә киңәшче булырлык «зур хәрефтән» Укытучыны очратучылар бик тә бәхетле.